Gömüldüm Toprağa

Gömüldüm Toprağa

Uzaklara gittin aşkımdan kaçarcasına
Aşkım seninle tattım mutluluğu acıyı da mislince
Sonunda sen kalmadın yanımda gittin ellere
Ellerin dili laf yapar gönlü susar durmadan,aşkları bir gece

Aşkımın gecesi gündüzü yoktu aşktı bu en gerçeğinden
Mecnun,kerem,ferhat,halil,kamber farksızdı benden
Onlarda insandı onlarda sevmişti yarlerini
Uğurlarında kimi canını kimi kanını serdi

Sen o yarleri bilir misin leylayı aslıyı şirini
Nerde yarim unutmuşsun aldatıla aldatıla gerçek sevgiyi
Karşında bir ferhat,kerem,mecnun vardı vakti zamanında
Şimdi eser yok yarim yerim mezarlık kalbimde arama gömüldüm toprağa

Bu Şiir Hakkında Yorum Yap

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir