Vatandan ayrılıp ele göçmeyi
Vatanın var iken vatan seçmeyi
Anneden babadan yârden geçmeyi
Ölüm diyecekken gurbet demiºler

Bütün sevdiklerin ardında kalır
Hasretin baskısı sırtında kalır
Aklın fikrin ruhun yurdunda kalır
Bunların hepsine gurbet demiºler

Baºka bir ülkenin dili baºkadır
Vilayeti baºka ili baºkadır
Hazanı baºkadır yeli baºkadır
Çekilmiyor anam gurbet demiºler

Anlaºma zor olur iºaret ile
Eº anlamdır gurbet esaret ile
Burayı terkedip, cesaret ile
Gelinmiyor anam gurbet demiºler

Mikdat’ım gurbeti eyledim mekan
Bırakıp gelirdim bulsaydım imkan
Ne bir sanatkarım ne de bezirgan
Ömrümüz yok olmuº gurbet demiºler

Mikdat Bal

GURBET AKŞAMLARI
Gurbet akşamları okunur ezanlar,
Gece karardıkça açar yaralar,
Bazen olur giyinirsin karalar,
İşte o zaman ağlatır GURBET AKŞAMLARI…

Yatarsın yatağına uyku gelmez,
Anılar aklından hiç mi hiç gitmez
Sevdiklerin sana “Merhaba” demez
İŞte o zaman ağlatır GURBET AKŞAMLARI…

Günlerdir bekledim gelmedi bir selam
Selamı bıraktık ne de bir kelam
Böyle yazmıştır belki Kadir Mevlam
Sabretmek gerek üzülmeli değil

Gurbet akşamları yanar ışıklar
Duramaz yerinde bağrı yanıklar
Yüz tutmuştur atmaya çığlıklar
Derken arkasından acı feryatlar…

“YURTLU” der gurbet el de geçti günüm
Kara matemlerle yoğruldu dünüm,
Bugünümü dersen zaten küskünüm
Yarın akşam yine mi GURBET?

Gurbet Akşamları

Hiç istemem yine gelir,
Çatar gurbet akşamları
Yüreğime hançer olur,
Batar gurbet akşamları.

Öldürecek beni dertler,
Bende geçti bini dertler,
Dertlerime yeni dertler
Katar gurbet akşamları.

Bilmiyorum dertten gamdan,
Zevk mi alır intikamdan?
Kanlım gibi şu yakamdan,
Tutar gurbet akşamları

Şimdi akşam bak şu anda,
Zindandayım ben zindanda,
Zindan ne ki zindandan da
Beter gurbet akşamları

Acılara beler beni,
Kesip doğrar diler beni,
Parça parça böler beni,
Yutar gurbet akşamları.

Memleketim ilim obam,
Kavim, gardaş, dost, akrabam,
Gözlerimde anam, babam,
Tüter gurbet akşamları.

Kadir Mevla’m yardım etsin
Ozan Arif yurda gitsin
Bitsin artık bitsin bitsin…
Yeter gurbet akşamları.

Ozan Arif