Gurbet Gurbet

Göçmen kuşlar gibi göç gater, gater
Gurbet gurbet gider Yolumuz bizim…
Her mevsim de başka renk, başka amber
Gurbet gurbet tüter gülümüz bizim….

Sılayı gönülde gizem yapmışız
Gurbet, gurbet sızar Yaşımız bizim…
Hasret hırkasını melanet takmışız
Gurbet gurbet kaynar aşımız bizim…

Gözlerim ufukta şafağı bekler
Gurbet, gurbet uzar gecemiz bizim…
Nazlı yar sıla da yolumu gözler
Gurbet gurbet yazar hecemiz bizim…

Dört yaşında geldi yaş kırka vardı
Gurbet gurbet ağrır başımız bizim…
Baba oldu, dede oldu kırardı
Gurbet gurbet gezer salımız bizim…

Dost Çağlari’m çağlar hasret nehrinde
Gurbet, gurbet yanar içimiz bizim…
Anamı, sılamı görürüm düşde
Gurbet gurbet rüya düşümüz bizim…..

Aşık Çağlari

Gurbet Diyor

Türkülerde feryat eden
Sözler gurbet gurbet diyor
Uzaklara dalıp giden
Gözler gurbet gurbet diyor

Hasretin yürek yaktığı
Yaşın sel gibi aktığı
Gidenlerin bıraktığı
İzler gurbet gurbet diyor

Viran olmuş illerinde
Gariplerin dillerinde
Aşıkların ellerinde
Sazlar gurbet gurbet diyor

Sevdiğine varamamış
Doya doya saramamış
Yuvasını kuramamış
Kızlar gurbet gurbet diyor

Nice insanları yutmuş
Umutları yosun tutmuş
Artık gülmeyi unutmuş
Yüzler gurbet gurbet diyor

İbrahim Yavuz

Gurbet demişler

Vatandan ayrılıp ele göçmeyi
Vatanın var iken vatan seçmeyi
Anneden babadan yârden geçmeyi
Ölüm diyecekken gurbet demişler

Bütün sevdiklerin ardında kalır
Hasretin baskısı sırtında kalır
Aklın fikrin ruhun yurdunda kalır
Bunların hepsine gurbet demişler

Başka bir ülkenin dili başkadır
Vilayeti başka ili başkadır
Hazanı başkadır yeli başkadır
Çekilmiyor anam gurbet demişler

Anlaşma zor olur işaret ile
Eş anlamdır gurbet esaret ile
Burayı terkedip, cesaret ile
Gelinmiyor anam gurbet demişler

Mikdat’ım gurbeti eyledim mekan
Bırakıp gelirdim bulsaydım imkan
Ne bir sanatkarım ne de bezirgan
Ömrümüz yok olmuş gurbet demişler

Mikdat Bal