viranım viran

Bir güzel sevmiştim yanağı gamze
Benzerdi gülüşü saz ile söze
Aldılar elimden kaderle, felek
Ayırdılar sevenleri kıydılar bize

Önce Kerem oldum aslıyı seven
Sonra Ferhat oldum dağları delen
Şimdi Mecnun oldum çölleri gezen
Razıyım Ya Rabbim var ise cezam

Bir çift sözüm kaldı oda selamdır
Kaderin ettiklerine birkaç kelamdır
Huzuru mahşerde kurulsun divan
Feleğin elinden Rabbim viranım viran
İSMAİL EKİNCİ

umuda yolculuk

Güneş doğmak için beklemez mi sabahı
Toprak tohum vermek için yağmuru
Yıldızlar da parlamak için geceyi
İnsanın güzel günleri beklediği gibi

Her gün yeni bir çiçek açmaz mı
Solup sararan çiçeğe inat
Her gün bir fidan dikilmez mi
Devrilen asırlık ağaca inat

Ölüm de bir umut değil midir
Tıpkı doğum gibi
Gece ile gündüz ayrılır mı hiç
İnsanla umudun ayrılamadığı gibi

Yaşam umutla güzeldir
Doğa umutla, insan umutla…
Umut nerede yaşam orada
Yaşanmaz ki umut olmadan da…

Türkiyem içimde

Vatandan uzakta sanmayın beni
Türkiyem içimde,ayrı değilim
Gurbetçi diyerek, anmayın beni
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Ay-yıldız göğsümde, şanım, gururum
İmanım kalbimde, parlayan nur’um
Vatanım ben sana kurban olurum
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Vatan sevgisini, bildim imanla
Her karış toprağı, yoğrulmuş kanla
Türkiye devleti, kurulmuş şanla
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Atamın, babamın, anamın yeri
Ruhumdur, nur’umdur, gözümün feri
Et kemik misali, daha ileri
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Bal der senden başka, yoktur vatanım
Senin hasretinle, matem tutanım
Türkiyem bendendir, ben de ondanım
Türkiyem içimde, ayrı değilim