yalvarırım mevlam sana

Bizi bu nefse ezdirme
Onun peşinde gezdirme
Hizmet yolundan bezdirme
Yalvarırım mevlam sana

Nefsin şerrinden kaçarak
Huzurunda alçalarak
Elim semaya açarak
Yalvarırım mevlam sana

Geceler dua ederek
Göz yaş ile hu diyerek
Her nimete şÜkrederek
Yalvarırım mevlam sana

Ağlayarak inleyerek
Aşk ile göz yaş dökerek
Hakk ismini zikrederek
Yalvarırım mevlam sana

Cennet ve Cehennemi öncelikle Yaratan
Dünyada halifesi olsun istedi insan.

Meleklerinden geldi az da olsa itiraz
İnsan üstünlüğünü kıskanmışlardı biraz…

Onlar ibadet üzre,Cennete lâyık,olgun
Korktular yer yüzünde çıkarılırsa bozgun…

Yüce ALLAH onları sınavla ikna etti
Arkasından ADEM’i dünya için var etti.

Cennet ve Cehennem boş olmaz bir şeyler gerek
Doldurmak için ise yarattı:kadın-erkek…

ADEM ile HAVVA’yı kıyamadı dünyaya
Cenettinde temelli kalsınlar istedi ya…

İlk yasağı ilk meyva oldu Yüce ALLAH’ın
En câzibi o oldu mevcut tüm meyvaların.

Meleklere insana uy emretti Yaratan
Bu emrine uymadı yarattığı tek Şeytan.

Kendini üstün gördü özündeki metadan
Ateşten yaratılmış idi o lâin Şeytan.

Topraktan yaratılan ADEM’i inkâr etti
Cennet mekânı bile ADEMLERE dar etti.

Yasaklanmış meyvaysa Şeytan için bir kozdu
İlk insan o meyvayla geleceğini bozdu…

Emre uyumsuzluktan çıkarıldı Cennetten
Ayrılarak dünyaya gönderildiler hemen.

ADEM,HAVVA anamız nice istiğfar etti
Affı çok seven ALLAH onları da af etti.

Cehennem bomboş kalsın diye yaratılmadı
Doldurmak için Şeytan, ALLAH’tan süre aldı.

O süre dünya ile başlar ve sürer gider
Son günü Kıyametin başında sona erer.

Zaman dilimlerinde dünyaya gelen insan
İmanlı olur ise aldatamaz ki Şeytan!

Çünkü ALLAH süreyi verir iken Şeytana
Sonsuz güveni vardı yarattığı insana…

Bu yüzden; ‘Ne günahlar işler ise de kulum
Bol bol af dilesin ben onun ile olurum…’

Diye RAHMAN ve RAHİM sıfatıyla her zaman
Karşında duruyor bak…ümitsiz olma insan…

ALPER KÜRÜK

İbret

Yolcuya habermiş sonsuz makamdan.
İbretli dönüşün ölüm belgesi.
Yalancı ihsanın düşsün yakamdan.
Ölümsüz Nemrud’un hani gölgesi.

Gecenin ortası misafir şafak.
Baktım ki ışıkta tanıdık tabut.
Üstüne kapanmış şifreli kapak.
İçinde bir ömür üç metre çaput.

Yarışta su olmak temizlik sanık.
Terazi şimdilik dengeye ağsın.
Kimisi dereden aksın bulanık.
Hakkıyla arınan buluttan yağsın.

Mansur İlhan Yakar