ÖLÜMÜ BEKLEMEK
Sen gideli ölümü bekler gibi bir hal aldı beni
Sen gideli yaşıyormuyum bilmiyorum ki
Aklım fikrim düşüncem hep sende
Yaşamak kadar güzel bir şey yokken şu dünaya
Yaşamamak istememem neden

Hayat böyle severkene ben ölümü neden düşünüyorum anlamıyorum
Sen gideli şu yüzüm içten gülmedi
Ve sen gideli her şey anlamsız geliyor bana
Yaşamak bile. Hiçbir söz avutamıyor beni

Ne annemin nasihatları ne babamın öğütleri
Nede dostun avutan sözleri
İnan hiç bir şey senin gibi tat vermiyor şu hayatta
Gündüzün içinde karanlığı yaşıyorum
Sen gideli
En sevdiğim yemeği bile yiyemez oldum.
Her şey anlamsızlaşmış şu dünyada
Şu esen rüzgar şu yağan yağmur
İlk baharda açan ciçek
Kışın yağan kar
İnan anlamsız geliyor bana
Yani ben her günüm aynı hiç değişmiyor
Karanlığın içinde kör bir kuyunun karanlığında
Sadece ve sadece ölümümü bekliyorum

Ölüme Yolculuk

Yolcuyum artık bu dünyadan
Yolcuyum topladım bavulumu
Bavullar dolusu keder.
Söyle be biletçi,bu tren nereye gider.
Yalnız ölüme olsun yolculuk
Durma be biletçi kes bir bilet.
Uzak kalmışım sıladan,yardan,anadan.babadan
Anarlar şimdi beni uzaktan
Bense şimdi istasyon da
Ölüme giden yolda
Yalnız,garip ve kederli
Bekliyorum ölüm saatim

Cemal Şimşek

ölüm ve aşk

Ölümün nefesi ensende
Heryerde
ince bir çizgi
Yaşamla.

Aşk ölümün sevgilisi
Kanatırsa kalbi
İnceden inceye
Sızlatır da
Son nefesde
Bitecek sanılan
Daha artar
Zaman cenderisi
Yüreklerimizi çekiyor
öğütüyor
yuvarlanıp duruyoruz,
habire
başlıyoruz
sonsuz devinimlere

Ne var üzülecek
Aşk zehirsede yüreklere
Panzehiri kendi içinde
Değil mi ki?
Her şey geçer
Zamanın getirecekleri
bilinebilir mi ki?
Var ve yok olacağız
yalın gerçek
Yaşamak
rağmenlere rağmen
Yaşamak
Savaşmak
Kimsesizliklerle ve yenilgilerle,
yaratmak
Kendini her gece
Yaraları saracak
Dostlar bulmak
Hiç olmazsa
Güneşe bırakmak
kendini
Isıtır bak güz günesi bile
İzin ver
Sarsın Ay yaralarını
Gece öpsün dudaklarından
1 sevgili bul
öpsün o geniş alnından…
Tüm acılar 1 gün diner
Sabredersin
E n olmazsa
Dost toprak
Arıtır yaralarını
Her şey bitecek
Ne de olsa
Çiçekler açar küllerinden
Sonsuz devinim içinde
Kozmos ol…
Son durak
Yıldız tozu olmak değil mi?
Barış kendinle
Seviş acılarınla
Sarıl yarınlarına
Sen de savaşırsan kendinle
Kim tutacak seni ayakta….
Mutluluk içindeyken
Fark etmediğimiz 1 oyun
Sen oyna kendince
Bulunur deva da
Çarede
Yeterki olmasın ölüm…