kalp AdIm aDıM A$kk……

adım adım a$k

bir gizemdi bakışların
soru işaretleri yüklenmiş
kırılmış köprünün ayağı
yol kapanmış belki
iyot kokusu takıldı
soru işareti çengeline
düştü suya
bir rüzgar öpüşü
bir dalga teninde

kanatlandı sözcüklerim
deniz feneri ışığı ayaklandı
kıpırdadı süt limanlığı
dinginliğimin,ağırdan
elin eridi elimde
uyuştum soluk alışlarında
gözlerinde şiirsellik
mutlu gemiler yanaştı limana
anlamlı imgeler aktı
dudaklarının kıvrımından bana

kahve gözlerin kısıldı
bir köz düştü bahtiyarlığıma
pembelere büründü ağaçlar
köpük köpüktü
bir hırka,bir çatal çaldı beni
art arda vuruldum
çoğaldın tümcelerimde

sarmalandım an be an
hırsızlar çaldı uykularımı
ben yıldızları sayarken
en parlağı sendin
kayboldum sende
yok oldum
tükendim
şafakla
yavaş
ya
va
ş
.

yuregın atesler ıcınde yanmaya baslar
nefesın kesılene kadar aglarsın
hıckırıklar ıcınde uyanırsın
kendı kendıne sormaya baslarsın
neden neden neden
ve o kahrolası soruların hep cevapsız kalır
sonra baslarsın beklemeye
gecelerın sabah olmasını
hava aydınlanır gunes dogarda
bırtek yuregın kalır karanlıklarda
artık dort mevsımın huzunlu bır sonbahar
gunlerınse zaten karanlık bır zından
zaman gecer yavas yavas gulmeyı ogrenırsın
gulerken aglamayı
gozyaslarını sılerken guclu olmayı
sonra nemı olur?
bı bakarsınkı gecen zaman sadece omrunden gecmıs
bakakalırsın ardından sadece
bosuna doktugun gozyaslarının
harcadıgın zamanların…
bunun adı nemı pekı?
bunun adı AYRILIK
caresı bulunamadı
bırkere gırdımı askın kanına
ne kadar cabalarsan cabala nafıle
donusu yoktur artık
cunku onun adı AYRILIK

Benimle olan – neredesin şimdi.
başka yolunda mı? mümkün değilse – hep beraber
Benimle olan, uzun önce değil belki.
çalışmadayım,avdasın
kendim kendımle kavga ediyorum – yabancı! hadı arkadaş olalım
her nasılsa yaşamalıyım – ekmeği çiğnemeliyim, suyu içmeliyim
hastalık geçirmeliyim,damlaları yutmalıyım, senin internet günlüğü yorum yapmalıyım
sekizinci döşemede ruh halım tutmalıyım

sadece nerdesin kımlesin bilmek istiyorum
orası sıcak mı, senin gezegenindeyim
sana zarfları göndermek istiyorum, Kay Gerdaya gibi
buz küpleri direkt hiç bir yere
sadece nerdesin nasılsın bilmek istiyorum
dürüstçe kedimi besliyorum kaktüsümü suluyorum
korkuluklardan sana gelmek istiyorum
senin orada olmadığın çılgınlığına inanmak istemiyorum

nasıl yaşadığımı bilmek ister misin? kum tanesi bırak
basıyorum ve siliyorum, yazıyorum ve yırtıyorum
her şey şöyle böyle,daha iyi,fena değil.akıntıda yüzüyorum.
hayır,geri dönmeyi sormuyorum,çaldırırsa uyanmayacağım.
kiminle geçiriyorsun baharı? kim gece rüyalarına giriyor?
üzgünüm,fakat ben değilim,bu yıllara geri dönmek imkansız.
İşte yine çılgınlık, kendine gel…